(Source: gwapokasiako)

I never thought I could get over you, but I did. Masaya ako na nakilala kita. Sa totoo lang, mas marami akong dapat ipasalamat sa ‘yo. I learned a lot of lessons from you. Yun nga lang, because of you, takot na akong magmahal ngayon. Pinipigilan ko ‘yung sarili kong mahalin si J. Nakaka-trauma ng masaktan. Paalam, E. Salamat sa memories =)

hi, uhm… I just wanted to say sorry for all i’ve done in the past, alam ko na kahit maka-ilang sorry ako eh di na magbabago ang mga nangyari satin, sorry kung naging gago ako… sorry din kasi nag-iba na ako, kahit nagbago na lahat sakin, di parin nagbabago na ikaw yung mahal ko… I’m not asking you to love me back again, kasi masyado na kitang nasaktan and I know you won’t do it too… I just want to say sorry because memories of us haunt me every night… memories that I want to keep for the rest of my life… memories of a girl that I love so much… I wish you’d find a boy who would love you as much as I will… sorry ulit… I miss you, I miss being with you, I miss holding your hands… :| mahal talaga kita, ayaw kabg kitang saktan ng paulit ulit, kaya lang dahil sa katangahan ko, yung ang nagawa ko…

(August 20, 2011 - 8:43 am)

This is what I felt when we danced on Prom.

02-18-12

(via effin-great)

I don’t get how you can just left me even though you promised we’d be together forever.

(Source: lovequotesrus, via dement0rsheart)

Katext ko yung babaeng pinalit sa akin ni E.

Things I discovered:

• According kay E, ako ang nag-goodbye. 

As if kaya ko? Grabe naman pala. Alam naman ng buong mundo kung gaano ko siya kamahal. Hindi ko kayang gawin yun.

• He left me just because may umamin sa kanyang girl. 

Ano yun? Purkit nakahanap na siya ng kapalit, ipagpapalit na niya agad ako? Agad agad?! Ahhh, yan pala ang forever na sinasabi niya.

• Umamin pala talaga yung girl sa kanya nung kami pa kasi sabi ni E na wala na nga raw kami. Kaya siguro, biglang sumugod si girl. 

At eto ngayon si girl, sorry ng sorry kasi sinabi ko sa kanya yung real story. But with all my heart, I forgive her. I should be thankful sa kanya kasi napatunayan ko kung gano karupok yung pagmamahal sa akin ni E. Salamat Ella.

Hindi ko maexpress in words kung gano kasakit sa pakiramdam nung nalaman ko na totoo ngang mahal na nila ang isa’t isa. To think close to bestfriend na yung turing ko dati sa girl. WOW! Ang galing. Niloko nila akong pareho. Landian lang yan, hindi pagmamahal.

To Boy, masaya ka bang makitang miserable ang buhay ko ngayon? Masaya ka ba na may kalandian ka na naman ngayon? Masaya ka bang iniwan mo ako para makipaglandian sa iba? Salamat ng sobra ha. 

To Girl, langya ka. Ikaw yung laging nagtatanong sa akin dati kung okay pa kami. If I know hinihintay mo lang palang mawala siya sa akin para maagaw mo na. Sabi na nga ba, nasa loob ang landi mo. 

Oo, bitter ako. Pero wala akong pakialam, masakit e. 

Time to move on na talaga.

Pero bakit ganun? Ni isang katiting parang hindi pa rin ako nakaka-move on. Siya pa rin yung mahal ko. Maski putang inang ginago sinaktan niya ako ng bonggang-bongga. Nasasaktan ako kasi siya, ang bilis naka-move on. Samantalang ako, (mahal na mahal pa rin siya) nasasaktan pa rin. Parang kailan lang ako lang mahal mo. Ngayon, parang isa na lang akong stranger sa ‘yo. =((((((

Ayoko tuwing sumasapit ang gabi at mag-isa lang ako sa kwarto ko. Lalo lang kasi kitang naaalala. Hindi nabigong pumunta yung isipan ko papunta sa nakaraan. Sa lahat ng memories natin. Sa lahat. Wala na lang akong ibang magawa kung hindi ang umiyak kasi alam kong hindi ko kayang ibalik ang nakaraan. Kung kailan masaya ako sa piling mo. At kung kailan ako pa ang mahal mo… :(